Het wordt me allemaal teveel. De aankomende behandeling, de onderhandelingen met ons droomhuis, mijn opa die sinds vorig jaar ziek is, mijn man die de hele week van huis is...
Pffff ik ben ook maar een mens, en normaal is het nog wel te overzien (behalve natuurlijk die kutziekte bij mijn lieve opa) maar nu ben ik gewoon helemaal op. Ik kan niet meer, ik kan alleen maar huilen..
Ik ben ook zo misselijk nu ik weer aan de pil ben voor die behandeling. Het lijkt wel of mijn hart ook sneller klopt, maar dat kan ook allemaal spanning zijn.
We hebben nu een ultimatum op ons bod gezet. De verkopers hebben tot morgen 17.00 de tijd om het bod te accepteren en anders trekken wij ons terug. Mijn schoonvader kwam met dit idee om zo wat meer druk op de verkopers te zetten en zodat wij ook weten waar we aan toe zijn.
Eerst twijfelden wij of we dit wel moesten doen, want we wilden niet dat ze hierdoor juist geirriteerd raakten en helemaal niet meer met ons in onderhandeling wilden. Maar mijn man heeft de knoop doorgehakt omdat hij ziet hoeveel stress ik hiervan heb en hoe mijn lichaam hier tegen protesteert. Hij is bang dat de behandeling hierdoor in gevaar komt en wil niet dat ik me zo ellendig voel en wil daarom voor het weekend nog een antwoord van de verkopende partij: JA of NEE.
Ik kan namelijk helemaal niet met stress omgaan, en nu er zoveel belangrijke dingen tegelijk aan de gang zijn kan ik het niet meer aan. We zijn gek dat we ook nog eens met een koop huis bezig zijn, maar deze woning kwam nou eenmaal op ons pad en we werden er verliefd op. Tja, dan moet je de keuze maken: laat je het lopen en krijg je er later gegarandeerd spijt van of brengen we een bod uit en gaan ervoor.
Nou dan is de keuze heel snel gemaakt.
Hopelijk hebben we morgen duidelijkheid en natuurlijk hopen we dat de koop doorgaat, maar anders weten we ook waar we aan toe zijn en gaan we voorlopig ook niet meer actief op de huizenmarkt zitten. Dan kan ik het van me af zetten en me concentreren op wat er komen gaat in januari.
Het zou geweldig zijn als ze ons bod accepteren dan kan ik lekker shoppen voor nieuwe spulletjes en lekker gaan inrichten! Er hoeft verder helemaal niks te gebeuren aan dat huis want het is in perfecte staat dus dat is heel fijn want we hebben wel wat anders aan ons hoofd.
Bedankt voor het lezen van mijn blog. Ik moest het gewoon even kwijt, ik ben zo emotioneel en mis mijn man heel erg. Gelukkig kan ik hem morgen weer vasthouden, en even bij hem uithuilen. Dat lucht vaak wel op.
Liefs Daisy
reacties (0)